وبلاگ شخصی زینب عابدینی


+ ژلاتین- ژله- پاستیل

زندگی در کانادا در فضایی که جامعه مسلمان تاکید بر تغذیه حلال دارند و واردات کالای حلال را با دقت تعقیب می کنند، مرا در خصوص کالاهای تولید داخل ایران یا توزیع شده در ایران حساس تر می کند. 3 سال پیش برای دریافت دارویی به داروخانه آستان قدس رضوی مراجعه کردم و در کمال تعجب شاهد فروش داروهای وارداتی از آمریکا شدم. برای نمونه گلوکوزامین که به عنوان داروی غضروف ساز توصیه و تجویز می شود در میان این برند بود. وقتی برچسب روی دارو را می خواندم متوجه شدم که در شمار مواد تشکیل دهنده غیر دارویی این قرص ها ، از خرچنگ، و عروس دریایی( جلی فیش) نام برده شده بود. در حالی که طبق فتوای فقهای شیعه و بسیاری از فقهای اهل سنت این حیوانات منبع غذایی حلال تلقی نمی شوند. بگذریم که برخی در علل تحریم مصرف آنها در اسلام به این موضوع اشاره کرده اند که این حیوانات بازیافت کننده پسمانده غذایی دیگر جانوران در اقیانوسها به حساب می آیند و .... این موضوع از حوصله و هدف این نوشته بیرون است. آن چه مرا نگران می کند این است که شاید در موضوع دارو برخی به بهانه اضطرار و غیره متوسل شده و مصرف این مواد و ورود آن ها به سیستم دارویی کشور را توجیه کنند اگر چه که توجیه علمی ای نیست. اما در خصوص مواد خوراکی مخصوصا برای کودکان توجه و دقت کمتری صرف می شود.

به این نشانی در وب سایت تبیان که زیر نظر سازمانهای دولتی ایران اداره می شود مراجعه کنید: http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=165062

طبق این گفتگو در ایران هنوز فن آوری تولید ژلاتین ایجاد نشده و ژلاتین ها از خارج از ایران وارد می شوند و به عنوان پودر ژله یا پاستیل مصرف می شوند. و البته در این گزارش مصاحبه شونده گفته است که به شکلی از سوی ایران از حلال گوشت بودن و ذبح حلال حیوان مورد مصرف اعتماد حاصل می شود و بعد وارد بازار ایران می شود اما به نظرم با توجه به گاف های نظام دارویی در واردات داروهایی که چنین مشکلی دارند با نظام نظارتی غذایی کشور باید با تردید بیشتری برخورد کرد.

بارها در بازارهای تهران محصولی مانند مارش مِلو تولید چین دیده ام! در حالی که به دلیل رنگ و بو و طعم این هله هوله ها جای بسیار خوبی در میان کودکان باز کرده اند، لازم است که به جای سیاست تحریم و بستن مرزها که لازم و نه کافی است انرژی صرف اطلاع رسانی در رسانه ها و آگاهی دادن به مردم و بعد کمک به ایجاد فضای تولیدی در این خصوص شود.

عجیب است که من خودن در خانه از جوشاندن استخوان گوسفند و گاو ، و حتی پای مرغ ژلاتین به دست می آورم و البته توانایی از بین بردن اسانس کامل مرغ را ندارم اما به راحتی با کمی رنگ خوراکی و طعم دهنده غذایی مانند شکر و آب میوه یا بستنی می توانم ژله تهیه کنم اما در ایران تکنولوژی درست کردن ژله نیست! مسلما تولید خانگی من رقابت چندانی با مشابه کارخانه ای آن نمی کند اما حداقل مرا متقاعد می کند که بدبختی عجیبی در نظام غذایی ایران وجود دارد.

نود و پنج درصد ژلاتین های تولید شده در استان انتاریو در کانادا از خوک تامین می شود. چون خوک منبعی ارزان است و در فرایند ژلاتین سازی به سرعت ژلاتینایز می شود. خوب این حادثه در نقاط جهان نیز همین فرمول را تعقیب می کند. حالا وارد کردن ژلاتین از خارج در این بازار رقابتی چه صورتی دارد خدا عالم است .

به هر حال من تولید ژلاتین در داخل ایران را یک طرح اقتصادی بسیار جدی می دانم که هیچ بعید نیست که در بازار مکاره امروز برای کسانی که توانایی دارد واجب عینی باشد و نه حتی واجب کفایی!

می توانید متن نامه ای را که به تازگی از مدیر عامل شرکت دراژه که تولید کننده / توزیع کننده ژلاتین و پاستیل در ایران است  و به تازگی آن را دریافت کرده ام در تصویر زیر ببینید:

سلام علیکم
از پاسختان ممنون هستم. امیدوارم روزی شما یا هر تولید کننده علاقه مندی در این خصوص روزی در ایران از منابع حیوانی ذبح شده مبتنی بر فقه شیعه ژلاتین تهیه کنید و بازار های داخلی و خارجی را در اختیار بگیرید. از پاسختان صمیمانه سپاسگزاری می کنم و نامه تان را به دوستانم ارسال خواهم کرد.
موفق و موید باشید
زینب عابدینی
From: Draje Food Ind.
To: 'zainab abedini'
Sent: Saturday, September 15, 2012 2:38 AM
Subject: RE: salaam a question

با سلام خدمت شما خانم محترم

درخصوص مبحث حلال تین موضوع از دو طریق کنترل و تصویب
میگردد

اول از طریق اتحادیه بین المللی حلال مسلمین که محصولی را پس از
بازدید خط تولید و کنترل کامل فرآیند های تولید چنانچه واجد شرایط اسلامی بود تائید
نموده و نهایتا برچسب و مهر حلال را بر آن میزنند . این علامت بصورت دایره ایست که
در مرکز آن کلمه حلال درج شده است و به شما این اطمینان را میدهد که محصول دارای
این علامت بصورت اسلامی تهیه شده است

دوم اداره بهداشت ایران است که برای واردات محصولات مشابه به این
صورت عمل میکند که اولا فقط محصولات دارای آرم حلال را جهت بررسی انتخاب میکند و پس
از پذیرش پرونده , مجددا این پروسه را کنترل و در صورت تایید نسبت به صدور پروانه
بهداشتی واردات اقدام مینماید .

همانطور که مستحضرید حلالیت یک مبحث فقهی است که ما نمیتوانیم در
خصوص آن اظهار نظر کنیم و در این خصوص به تائید مراجع و منابع ذیصلاح همچون اتحادیه
بین المللی حلال و دانشگاه علوم پزشکی ایران استناد میکنیم .

ممنون 

From: zainab abedini
[mailto:zainab_abedini@yahoo.com]
Sent: Thursday, September 13, 2012
7:47 PM
To: Info@draje.ir
Subject: salaam a
question

 

سلام علیکم

جناب آقای مهندس رمضانی

من از تورونتو- مرکز اقتصادی استان انتاریو در کانادا - خدمتتان می نویسم.

با توجه به این که شرکت شما در وب سایت اعلام کرده است که محصولات ژلاتین دار شما حلال هستند، و نظر به این که پاستیل های شما بنا بر آن چه روی محصولات ثبت شده محصول اسپانیا و تحت لیسانس آلمان
وتوسط شرکت شما توزیع و بسته بندی می شود. به هر حال شبهه حلال نبودن آن ها برقرار است. از آن جا که بنده خودم ازمشتریان پودر ژله شما هستم و برای فرزندم هم پاستیل از برند شما می خواستم تهیه کنم با توجه به گنگ بودن اطلاعات مندرج در وب سایتتان در خصوص منابع تهیه ژلاتین فعلا خود و گروه قابل توجهی از ایرانیان ساکن تورونتو از انتقال محصول شما به تورونتو به طور شخصی خودداری می کنیم
.

اما از سویی به هر حال ارزش برای محصول ایرانی و حلال قائل هستیم و از طرفی دوست داریم جایگزین حلال محصولات رقیب شما در تورونتو به فرزندانمان خورانده نشود. بنا براین خواهش می کنم همان طور
که به سادگی در شرکت های کانادایی و غیر مسلمان مسیر تهیه ماده اولیه محصولاتشان را  اعلام می کنند شما هم بفرمایید تا مشکل این موضوع برطرف شود
.
به هر حال صاحبان سرمایه اعتبارشان را در راستگویی می دانند و نه جذب مشتری، زیرا برخی مشتریان بنا بر فتوای کسی چیزی را بر خود حلال می کنند و برخی احتیاط می کنند. اگر محبت کنید و بفرمایید ژلاتین گاوی مورد استفاده در محصولات شما از چه کشوری تهیه می شود و در اسپانیا به صورت ژلاتین صنعتی شده و در تهیه پاستیل ها استفاده می شوند ممنون خواهم بود.

 پیروز و موفق باشید

زینب عابدینی

 نتیجه گیری شخصی من

با توجه به تغییرات عصر جدید و از بین رفتن مفهوم سوق مسلمین که به نظر می رسد به نوعی به تولید مسلمین یا نظارت مستقیم مسلمین نظری داشته است عملا خرید این گونه محصولات (‌مواد ژلاتین دار) را تا حصول اطمینان برای خود و فرزندم توصیه نمی کنم. خصوصا این که دقت های کارشناسی و موشکافانه فعلا در دادن استانداردها  یا مجوز ها در برخی موارد در ایران انجام نمی شود. مثلا درست است که مجوز دارویی داده می شود اما محصولاتت دارویی که مشابه ایرانی هم دارند یا تولیدات خاص  برای گیاهخواران یا مصرف کنندگان کوشر ( مجاز شرعی برای یهودیان) در جهان انجام می شود و ایران می تواند فقط به آنها مجوز دهد ، اما صدور مجوز به داروها یی که از ترکیبات غیر حلال دریایی هم استفاده می کنند در ایران انجام می شود. به نظر می رسد ما در این زمینه نیاز به همت عالی و کار علمی و کارشناسانه  در وزارت بهداشت یا سازمان های دارویی و گمرکهای ایرانی داریم. دیگران وابسته به فهمی که از متن و اطلاعات فراهم آمده دارند شخصا باید تصمیم بگیرند.

خبر دیگر این که در وب سایت تبیان اشاره ای گنگ و مبهم به یک کارخانه تولید ژلاتین از فراورده های دامی داخلی نظیر شتر و گاو در مشهد شده بود. کاش حتی شده در ازای دریافت هزینه ای برای نام بردن از این شرکت در وب سایتشان کار را بر مصرف کنندگان ساده تر می کردند. با نام بردن از این شرکت فضای رقابت اقتصادی را فراهم تر می کردند. با نام بردن از این شرکت یا کارگاه یا کارخانه امکان نظارت بیشتر و پیگیری مردمی را فراهم تر می کردند و مانند همه جای دنیا و همه ی عقلا با دریافت اندگی پول و نام بردن از شرکت در گزارششان فضای سالم و دوستانه و مولد در محیط خبررسانی را ایجاد می کردند.

در پناه پروردگار باشید

زینب عابدینی