وبلاگ شخصی زینب عابدینی


+ حسین ، سرور آزادگان

وقتی سخن به حسین (ع) میرسد، درد انسان های دیندار و  بی دینان آزاده یکی است. اگرچه این سخن برعده ای سنگین باشد! به کدامین گناه؟! حسین شخصیتی است که دشمنانش برای رها شدن از ننگ کشتن او ، انگیزه ی قدرت طلبی و دشمنی دیرین بنی امیه با پیامبر خدا را در لابه لای تهمتهای مبتذل و احمقانه ی خویش پنهان می کنند. دوستانش در عشق به آزادگی و عدالت جویی حسین ذوب شده اند. و میان عشق و کینه به حسین(ع) ما هستیم آنانی که از یک سو بلندای آزادگی حسین را می بینیم و از دیگر سو ابرهای تیره ی افترا در طول تاریخ بنی امیه را شاهدیم، ابرهای تیره ای که می خواهند بلندای قله هدایتگری حسین را از دیدگان ما بپوشانند.                                                                                                                                                                   حسین به معرفی هیچ کسی نیاز ندارد، کمترین سخنانی که دوست و دشمنش از او نقل کرده اند معرف او و انگیزه های اوست. انجا که در کشاکش جنگ نابرابر ظهر عاشورا به کفتاران سپاه دشمنش ، در حالی که به اردوگاه زنان و کودکان حمله کردند بانگ زد: "اگر دین ندارید آزاده باشید! " جنگ آنان با حسین (ع) جز با انگیزه های قدرت طلبی و لجن مال کردن دین نبود. کسانی که نماز خواندند و برای رسیدن به منزلتی در درگاه مدعی دروغین خلافت پیامبر (ص) ، فرزند رسول خدا و حامیان مسلمانش را کشتند. راه این شغالان پیوسته در تاریخ پر رهرو بوده است! کسانی که از هر وسیله ای حتی معنویت برای چپاول مردم استفاده کرده اند. کسانی که نسبتی با حقیقت دین نداشته اند و ریاکارانه برای رسیدن به اهداف شخصی خویش دین را سربریده اند. حسین شورشی قدرت طلب نبود. انگاه که از مدینه به سوی مکه حرکت کرد، آزادانه برای نپذیرفتن پیمان وفاداری ( بیعت) به خلیفه ی دروغین  بنی امیه از مدینه به همراه خویشانش رهسپار خانه ی خدا شد. دوستان حسین نیز در طول تاریخ گاهی حق را با باطل آمیخته اند. اما خورشید پر فروغ وجود حسین همیشه تابان است. در حالیکه مشرکان حرمت کعبه را حفظ می کردند، آدمکشان بنی امیه چهل نفر را برای قتل حسین (ع) در مکه مامور کردند. حسین (ع) برای نشکستن حریم کعبه ، از مکه خارج شد. در راه دعوتنامه ی کوفیان به او رسید. حسین تنها نوه ی پیامبر روی زمین بود که چند صد صحابی و تابعی مطلع از نص پیامبر برای جانشینی او پس از پدر و برادرش بودند، و این جانشینی قابل غصب نبود ، جز در حکومت! اگر مردم به او روی می آوردند وظیفه او آغاز می شد، و الا او چون حاکمان قدرت طلبی نبود که به هر وسیله ای خود را بر گرده ی مردم سوار کند. انگاه که از او دعوت کردند به سویشان رهسپار شد، و آنگاه که از او دست برداشتند فرمود: اگر نظرتان تغییر کرده است به سوی سرزمین دیگری می روم! جایی که برای ما امکان زندگی فراهم باشد! این یزید بود که مقاومت حسین را نمی پسندید! و برای در هم کوبیدن او برای محکم کردن حکومت خویش فرمان قتل او و خویشانش را داد. برای مطالعه بیشتر به این منابع مراجعه کنید.                                         https://www.al-islam.org/survey-lives-infallible-imams-murtadha-mutahhari                                                                                                                                https://www.al-islam.org/imamate-and-imams-ayatullah-ibrahim-amini/third-imam-husayn-ibn-ali

نویسنده : زینب عابدینی نسب ; ساعت ٢:٢٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٧/۱٥
تگ ها: امام حسین
comment نظرات () لینک