وبلاگ شخصی زینب عابدینی


+ هنر فرزندپروری، توجه به نیازهای واقعی کودکان

منتشر شده در مجله فارسی مد از مطبوعات محلی انتاریو

http://farsimed.net/pdfs/Farsimed%20Feb%202015/#32 

زینب عابدینی نسب

رواندرمانگر و مشاور، عضو OACCPP

)فوق لیسانس روانشناسی بالینی از دانشگاه شیراز، کاندیدای دیپلمای معنا درمانی از موسسه معنادرمانی اتاوا(

همان طور که همه والدین می دانند کودکان در طی رشد، مراحل مختلفی را پشت سر می گذارند. در حقیقت، در گذر رشد و تغییرات قابل توجهی که در بدن، رفتار و روحیه کودک دیده می شود، گاهی به نظر می رسد که بچه ها از یک مرحله گذشته و وارد مرحله ی دیگری شده اند. این شرایط در واقع، بین سنین تولد تا 5 سالگی رخ می دهد، دوره ای که سرعت رشد فوق العاده است. سرعتی که هرگز در دیگر مراحل زندگی تکرار نخواهد شد.

گاهی والدین احساس می کنند، عواطف و رفتارهای کودک از تعادل خارج شده است، حداقل گاهی به طور موقت این طور است، تا این که کودکان از مرحله ی تلاش و تقلا برای به دست آوردن مهارت های جدید بگذرند  و به تعادل مورد نظر والدین در رفتار و هیجانهای عاطفی برگردند. بنابراین کودکی که در حال یادگیری راه رفتن است، و احتمالا مشکلاتی را در خوردن و خوابیدن دارد، ممکن است در طی تلاش برای موفقیت خیلی تندخو و تحریک پذیر شود. خوشبختانه این ناراحتی های کودک، معمولا خیلی سریع از بین می رود، به همان سرعتی که انرژی برای رویارویی با دیگر مراحل رشد تولید می شود. در عین حال باید توجه کرد که کودکان با هم متفاوت هستند. بیشتر والدینی که بیش از یک فرزند دارند اذعان دارند که کودکان به طور جدی در نحوه ی پاسخشان به موقعیت ها و تجارب اجتماعی با یکدیگر تفاوت دارند.

هر کودکی با کودک دیگر متفاوت است

اکثرپژوهشگران بر این باورهستند که بخشی از شخصیت و روحیه کودک توسط خانواده شکل می گیرد، اما بخشی از شخصیت و روحیه او ارتباط چندانی با رفتار خانواده یا شرایط زندگی او ندارد، بلکه به نظر می رسد این روحیات و خصوصیتهای کودک از لحظه ی تولد با او، وارد این جهان می شود. واقعیت این است که کودکان در سرعت رشد، شدت پاسخ به محرکها، درجه آسیب پذیری، و حساسیت شان به تصاویر، صداها، بافتارها و سازگاری شان متفاوت هستند. اطلاع شما از خصوصیات فردی کودکتان، روحیه و سازگاریتان با آن ها می تواند رفتارهای مشکل دارشان را کمتر کند، که در ادامه درباره ی آن سخن خواهم گفت.

واقعا نیازهای اساسی  کودکان ما چیست؟

دانشمندان در پژوهش های متعدد، انواع روشهای فرزندپروری که مورد نیاز کودکان است را شناسایی کرده اند. غفلت از نکات کارگشای این پژوهش ها می تواند منجر به بروز مشکلات عمیقی شود. گاهی می بینیم که رفتارهای ناگوار برخی از بچه ها لزوما به معنای عبورشان از مراحل رشدی مختلف نبوده و حتی شاید کودک از اختلال رفتاری، عاطفی یا شناختی رنج می برده است. مساله این است که واقعا غیر از رسیدگی به سلامت جسمی کودک چه وظیفه ی دیگری درباره ی فرزندمان برعهده ی ماست؟ در ادامه به فهرست مختصری از اساسی ترین نیازهای کودک اشاره می کنم.

عشق، تربیت و توجه

هر کودکی حداقل به یک نفر نیاز دارد که نسبت به او عشق بورزد و به گذراندن زمان مشترک با او علاقه مند باشد. مقصود من این نیست که این فرد در تمام اوقات و لحظه به لحظه با کودک باشد، بلکه به معنای تعهد داشتن، مراقبت کردن، وعشق ورزی بی قید و شرط نسبت به کودک است. مسائلی مانند خوراک، پوشاک، دمای مناسب، مسکن، و توجه همه جزء نیازهای اولیه به حساب می آیند، اما بدون آنها هم رشد یک کودک ممکن است به طور جدی به مخاطره بیفتد.

محرک ها و فرصتهایی برای یادگیری

کنجکاوی کودکتان را ارضا کنید. منظورم این نیست که همیشه در حال آموزش او باشید،  بلکه مقصود این است که فرصت هایی را برای کودکتان فراهم کنید که بتواند بدود، بپرد، و با اشیاء سروکار داشته باشد. امکانی فراهم کنید که کودکتان بتواند بازی کند، چیزی بسازد، و خیالپردازی کند. سخن گفتن و شنیدن از کودکتان باید اصلی ترین جنبه ی امکانات محیطی باشد که برای کودکتان فراهم کرده اید. حرف بچه ها را شنیدن و با آنها صحبت کردن از تهیه ی لباسها و اسباب بازی های رنگارنگ مهمتر است.

ساختار، قوانین، و محدودیت ها

کودکان به همان اندازه ای که نیاز به عشق و مراقبت دارند، نیاز دارند که با محدودیت هایی نیز مواجه شوند. قرار دادن محدودیتها می تواند اضطراب را کم کند و به تدریج به سوی وضع قوانین و ارزشهای خانواده و جامعه حرکت کند. مقصود از محدودیت قائل شدن همان امر و نهی های ساده ای است که از کودکی آغاز می شود- مانند وسائلت را جمع کن، مسواک بزن، وقت دیدن کارتون تمام شده- و کم کم در نوجوانی به شکل ارزشهای خانواده - مانند نظم، صداقت، پرهیز از الکل، خوشرفتاری با مردم، احترام به دیگران - و اصول زندگی فرد در می آید.

مهارتهای اجتماعی و مراقبت از دیگران

کودکان نیاز دارند به تدریج مهارتهایی را یاد بگیرند که می تواند آن ها را با افراد خارج از خانواده مرتبط کند. کودکی که از نظر مهارتهای اجتماعی ضعیف است، بیشتر احتمال دارد که از سوی کودکان دیگر در مهد کودک یا در شروع مدرسه طرد شود و تنها بماند. به هر حال می دانیم که فرصت تعامل در گروه و یادگیری شراکت و همکاری با دیگران می تواند به سازگاری بهتر با توقعات مهدکودک و مدرسه، حتی دانشگاه و محیط کار بیانجامد. پس به شکل گیری رابطه اجتماعی دوستانه، صمیمانه وگرم کودکتان با همسالانش کمک کنید.

معناداری و هدفمندی

کم کم که کودکتان بزرگتر می شود، به بازی ها، گفتگوها، پرسشها، و تصمیم گیری های هدفمند راهنمایی اش کنید. عشق ورزی به کودک و توجه به نیازهای او احساس قابل اعتماد بودن مادر/ پدر و جهان پیرامون را در کودک تثبیت می کند. در سایه این اعتماد به دیگران، پرورش مهارتهای اجتماعی و رشد عواطف در کودک حساس تر و در عین حال ساده تر می شود. اما در نهایت همه ی این تلاش ها باید برای کمک به کودک در رسیدن به تجربه ی زندگی معنادار باشد. همین که کودکی به نوجوانی منتقل می شود بحران و چالش هویت خود را نشان می دهد. پدر و مادرهای موفق آنانی هستند که با تمام مشکلات و دشواری های فرزند پروری زندگی را در نگاه کودک دیروز و نوجوان امروز امری معنادار و هدفمند ترسیم کرده اند. عشق ورزی، مسوولیت پذیری، و انتخاب های هدفمند والدین در مراحل قبل لازمه ی سلامت، و واکسن پیشگیری کننده از بروز بسیاری از اضطرابها، افسردگی ها، سوء مصرف الکل و مواد مخدر ، و پیشگیری از بروزخودکشی در بحران نوجوانی است. در شماره های بعدی به جزئیات بیشتری در این باره خواهم پرداخت. 

نویسنده : زینب عابدینی نسب ; ساعت ۸:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۱٢/٦
comment نظرات () لینک

+ اعتراض به برنامه جدید اموزش جنسی دولت انتاریو که از سپتامبر 2015 آغاز خواهد شد

دیروز به کوئینز پارک برای اعتراض به شیوه ی تدوین و متن مدون برنامه ی آموزش جنسی کودکان در مدارس انتاریو رفتم. یکی از برگزار کنندگان در اخرین ساعات برگزاری این اعتراض به همسرم گفت وقتی خواهش کردیم به ما اجازه ی اعتراض بدهند پشت تلفن به ما خندیدند! بعد هم یکی از سردترین روزهای هفته را برای اعتراض ، به ما اعلام کردند- ظاهرا باید اجازه تجمع در مقابل پارلمان داده می شد. به هر حال دیروز روز سردی بود و دولت در این باره هشدار جدی داده بود. رفتیم اما توقع داشتیم تعداد بیشتری از معترضین را ببینیم. یک از برگزار کنندگان به ما گفت من سه تلفن از اعضای جامعه ی مسلمان انتاریو دریافت کرده ام که ترسیده بودند و می گفتند به ما گفته شده اگر شرکت کنیم دستگیر می شویم! تصور عجیبی بود. اعتراض طبق قانون انجام شده، تغییر برنامه های درسی مدارس باید در چارچوب قانون شکل بگیرد. و اعتراض والدین یکی از ساز و کارهای قانونی برای ایجاد، تثبیت و یا تغییر یک روش یا یک محتوای آموزشی در مدارس انتاریو است. نباید اجازه بدهیم اقلیت گرایش های خود را به زور به خورد اکثریت جامعه بدهد. جامعه ی آزاد یعنی همین. اگر قدرت به دست گروهی افتاد و برای محافظت از گرایشهای شخصی شان - بدون مشورت با متخصصانی نظیر روانشناسان، رواندرمانگران، متخصصان مذهبی، حقوقدانان و نهایتا والدین - از سازو کارهای اموزشی استفاده کنند این یک فاجعه ی انسانی است. به عنوان یک مادر و به عنوان یک کارشناس حوزه ی درمان و سلامت روان معتقدم برنامه ی جدید دولت خانم وین طبق آنچه که در وب سایت کمپین اتحاد برای زندگی درج شده است، موجب به هم خوردن آرامش روان و در خطر قرار گرفتن سلامت و بهداشت جسمی و روانی فرزندان ما خواهد شد.
من عضو هیچ یک از احزاب موجود نیستم و با همه ی روشهای حزب پیشرو محافظه کار هم موافق نیستم اما مساله ی مراقبت و هشدار درباره ی مسائل جنسی در برنامه ی دولت خانم وین ، روی هم رفته دست کم دوسال زودتر از موعد شروع می شود. و برخی از بندهای این برنامه نه پشتوانه ی علمی دارد و نه حقیقتا به شیوه ای که تدوین شده موجب مراقبت از سلامت فرزندان ما خواهد شد.

نویسنده : زینب عابدینی نسب ; ساعت ٧:٥۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۱٢/٦
comment نظرات () لینک

+ اعتراض به برنامه جدید اموزش جنسی دولت انتاریو که از سپتامبر 2015 آغاز خواهد شد

دیروز به کوئینز پارک برای اعتراض به شیوه ی تدوین و متن مدون برنامه ی آموزش جنسی کودکان در مدارس انتاریو رفتم. یکی از برگزار کنندگان در اخرین ساعات برگزاری این اعتراض به همسرم گفت وقتی خواهش کردیم به ما اجازه ی اعتراض بدهند پشت تلفن به ما خندیدند! بعد هم یکی از سردترین روزهای هفته را برای اعتراض ، به ما اعلام کردند- ظاهرا باید اجازه تجمع در مقابل پارلمان داده می شد. به هر حال دیروز روز سردی بود و دولت در این باره هشدار جدی داده بود. رفتیم اما توقع داشتیم تعداد بیشتری از معترضین را ببینیم. یک از برگزار کنندگان به ما گفت من سه تلفن از اعضای جامعه ی مسلمان انتاریو دریافت کرده ام که ترسیده بودند و می گفتند به ما گفته شده اگر شرکت کنیم دستگیر می شویم! تصور عجیبی بود. اعتراض طبق قانون انجام شده، تغییر برنامه های درسی مدارس باید در چارچوب قانون شکل بگیرد. و اعتراض والدین یکی از ساز و کارهای قانونی برای ایجاد، تثبیت و یا تغییر یک روش یا یک محتوای آموزشی در مدارس انتاریو است. نباید اجازه بدهیم اقلیت گرایش های خود را به زور به خورد اکثریت جامعه بدهد. جامعه ی آزاد یعنی همین. اگر قدرت به دست گروهی افتاد و برای محافظت از گرایشهای شخصی شان - بدون مشورت با متخصصانی نظیر روانشناسان، رواندرمانگران، متخصصان مذهبی، حقوقدانان و نهایتا والدین - از سازو کارهای اموزشی استفاده کنند این یک فاجعه ی انسانی است. به عنوان یک مادر و به عنوان یک کارشناس حوزه ی درمان و سلامت روان معتقدم برنامه ی جدید دولت خانم وین طبق آنچه که در وب سایت کمپین اتحاد برای زندگی درج شده است، موجب به هم خوردن آرامش روان و در خطر قرار گرفتن سلامت و بهداشت جسمی و روانی فرزندان ما خواهد شد.
من عضو هیچ یک از احزاب موجود نیستم و با همه ی روشهای حزب پیشرو محافظه کار هم موافق نیستم اما مساله ی مراقبت و هشدار درباره ی مسائل جنسی در برنامه ی دولت خانم وین ، روی هم رفته دست کم دوسال زودتر از موعد شروع می شود. و برخی از بندهای این برنامه نه پشتوانه ی علمی دارد و نه حقیقتا به شیوه ای که تدوین شده موجب مراقبت از سلامت فرزندان ما خواهد شد.

نویسنده : زینب عابدینی نسب ; ساعت ٧:٥۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۱٢/٦
comment نظرات () لینک